واقفه است و جزء كسانى است كه غرضشان از وقف ، تصاحب اموالى بود كه بر اساس وكالت نزد آنها بود كه از جملهء آن على بن أبى حمزة و زياد قندى است . لكن راوى از زياد قندى ابن ابى عمير است كه به عقيدهء ما روايت را در أيّام استقامت زياد قندى از او أخذ كرده است . رئوس واقفه افراد ظاهر الصلاحى بودند كه به راستگويى شناخته شده بودند لكن امتحان مال و ثروت موجب انحراف آنها شد و در مسئلهء امامت به خاطر تصاحب مال دروغ گفتند و گرنه داعى بر كذب و جعل حديث در غير مسائل امامت نداشتند . به هر حال به نظر ما روايت معتبر است . و ) فقه الرضا : و الحدّ الذي يحرّم به الرضاع - ممّا عليه عمل العصابة دون كل ما رُوى فانه مختلف - ما أنبت اللحم و قوى العظم « 1 » - الكلام توضيح : از اين تعبير كه مىگويد : « نه همهء ما رُوِىَ چون روايات مختلف است » معلوم مىشود كه جمله « ما انبت اللحم و قوى العظم » كه اصحاب مطابق آن عمل كرده‌اند ، اين يك روايت بوده است از بين ساير روايات مختلف . لذا مىتوانيم بگوييم : اين روايت مرسلهء فقه رضوى است هر چند طبق تحقيق متن اين كتاب از امام رضا عليه السلام نيست . ز ) نبوى : يك روايت نبوى هم هست كه موضوع تحريم را انبات لحم و اشتداد عظم قرار داده و علّامه و ديگران از اماميّه آن را از عامّه نقل كرده‌اند . جمع بين روايات و ادّعاى تلازم دو عنوان از طرف برخى از فقهاء 7 روايت در يك طرف و 7 روايت در طرف ديگر است . اكنون بايد بين اين روايات جمع كنيم . شهيد ثانى در روضه به نحو احتمال مىفرمايد و از ظاهر مسالك نيز اين احتمال استفاده مىشود ، همچنين از رياض نيز اين احتمال استفاده مىشود كه بين انبات

--> ( 1 ) - المصدر 25 / 522 حديث 37774 باب 5 من ابواب ما يحرم بالنسب و الرضاع رقم 24 طبع جديد